Моя песня

Эркакнинг ҳам жони бор (тош эмас) Эркакнинг ҳам жони бор — тош эмас, У ичда тинчгина бўлакларга бўлинади. У овоз бериб гапирмайди, билан бирга йиқламайди, Тишини қисиб, яшаш керак, чидаш керак деган. Унда қанча оғриқ бор — ҳеч ким билмайди, Қанча сўз кўкракдан ўтолмай қолган. У худди ҳаммаси жойида дегандек яшайди, Аслида эса — худди қаерга югуришни билмайдигандек. Шунчалар оғрийдики, ҳўқиргинг келади, Тун узунлигида ҳўқироқ билан йиртилгинг келади. Лекин у ҳаммасини жимлона бошдан кечирганини ўрганади, Кучли девдай туриб қолади. Шунчалар оғрийдики — ўзингдан қочгинг келади, Бир ҳўқир, бир қулаб туш — лекин мумкин эмас, мумкин эмас! Эркакнинг ҳам жони бор. Фақат у уни охиригача кўрсатмайди. У ҳаммани қутқарадиган бўлишдан чарчади, Доим таянч, елка бўлишдан. Лекин унинг дунёси йўқолганда, Унинг ёнига ҳеч ким келмайди. У ҳам оддий инсон бўлгиси келарди, Бир лаҳзага бўлса ҳам. Қаҳрамон эмас, ёт муваффақият эмас, Бalki чарчаган жони билан тирик бўлиш. Шунчалар оғрийдики, ҳўқиргинг келади, Тун узунлигида ҳўқироқ билан йиртилгинг келади. Лекин у ҳаммасини жимлона бошдан кечирганини ўрганади, Кучли девдай туриб қолади. Шунчалар оғрийдики — ўзингдан қочгинг келади, Бир ҳўқир, бир қулаб туш — лекин мумкин эмас, мумкин эмас! Эркакнинг ҳам жони бор. Фақат у уни охиригача кўрсатмайди. У жим туради, чунки шундай нафас олиш осонроқ, Чунки сўзлар ҳаммасини бузиб ташлаши мумкин. У таянч бўлишга одатланган, заиф бўлиш мумкин эмас, Ичда фақат оғриқ ва довул бўлса ҳам. У иссининг ҳожати йўқ, у олишни билмайди — У болалигидан ўргатилган: яшаб қолишни ўрган. У ичида айтилмаган ҳўқироқни кўтариб юради, Худди ярадени бекитиб, оғриққа кўникгандай. Эркаклар ҳам йиқлайди — фақат ёшсиз. Улар оғриқни ҳар қандай сўздан чуқурроқ бекитадилар. Улар заиф бўлмаслиги керак — шундай ҳал қилинган, Лекин юрага темир эмас, у барибир Оғриганда урилади, қоронғуликда чақиради. Агар эшитмаса — ичидан ўзини йиртади. Эркаклар ҳам йиқлайди — фақат жим турадилар. Ва дунё уларнинг жимлигини Табиат дейди, ҳўқироқ эмас, қўрқув эмас деб. Агар ёнингда у жим турса, шошман. Баъзан тинчликда — ҳўқироқдан кўра сўзлар жадалроқ. Эркаклар ҳам йиқлайди. Фақат бутун дунёни елкаларида кўтариб турадилар.