## Кара-ак фонарь

## Кара-ак фонарь ### 1 нче куплет: Кара-ак фонарь яна үле яктыда, Готик чиркәү манарасы астында. Караңгы аллеяда ялгыз тора, Таш диварларга сөялеп кына. Яфраклар төшә — сары, көрән, үле, Киртләр өстенә йомылып кала. Фонарь яктысы аларны кына чагылдыра, Алар — көзнең соңгы хәбәрчеләре. ### 2 нче куплет: Ләмәләрдә йөзә шәһәрнең йөзе, Сулулыкта яшеренгән күләгәләр. Нәрсә чагыла — тере дөньяны, Әллә үлемнең соңгы рәсеме? Агач бармаклардан коела яфрак, Бер-бер артлы, тын гына, әкрен. Күләгәләр аларны эләктерә, Үзләренең кара кочагына. ### Припев: Кара-ак фонарь — минем шаһитым, Бу төннең төсен кара һәм ак итте. Күләгәләр бии ләмәләр өстендә, Яфраклар җиргә төшә — җырлап кына. Караңгы чолгап алды шәһәрне, Ак якты бары тик фальшь гына. Күләгәм минем — иң тугыш иптәш, Ул китми, ул калам, ул өермә. Ләмәдә мин үземне күрәм — Яфраклардан төзелгән җенне. ### 3 нче куплет: Готик аркалар астында җилләр, Ырлыйлар алар: «Кайтма, кайтма» — ди. Яфраклар өеме — кайберсе әле җылы, Кайберсе инде өшергән, катып калган. Фонарь төбендә җыелган күләгә, Кара пәрдә төшкән таш баскычларга. Мин басам анда — әйләнә-тирә өнсез, Бер ялгыз адым — һәм мин юкка чыктым. ### Бридж: Яфрак төшә — ә тереләр саный, Күләгәләр артта — ә төн алга тарта. Ләмәләрдә әйләнә дөнья, Кара һәм акка бүленгән кына. Фонарь сүнә — яна яңадан, Караңгылык җыела, тарала. Яфраклар инде җирдә ята, Ә күләгәләр күккә ашалар. ### Финал: Кара-ак фонарь — соңгы шәм, Шәһәр караңгыга баткан инде. Яфраклар түгел, күләгәләр түгел — Бары тик мин калдым — җаным калып. Ләмә күзгә чагылдыра фонарьны, Кара-ак төн — минем тормышым. Яфрак төшә — ә мин китәм, Күләгәмә әверелеп — шунда югалам. Фонарь сүнә... яфрак ята... Күләгә генә — минем хатым.